Wydaje mi się, że o tego typu rzeczy trzeba pytać (deadline, itd.) bo to nie jest tak, że ludzie będą się zabijać o każdą pracę, szczególnie taką gdzie pracodawca daje ci jeden dzień na zrobienie tego co powinno trwać 3.

Osobiście wybrałbym pierwszą osobę. 3 też nie musiała się okazać klapą, czasami po prostu ludzi zjada trema. Nie można też podchodzić do zatrudniania tak, że “jeśli nie jesteś młodą kreatywną osobą z 20 letnim stażem i doświadczeniem to nie przychodź”. Praca to pewnego rodzaju kompromisy i czasami warto zaryzykować i postawić na kogoś mniej doświadczonego bo może z niego coś być. No chyba, że jesteś firmą kogucik która od razu chce być na szczycie a tak naprawdę po roku pada, trzeba solidnie pracować nad pozycją, wraz z rozwojem firmy powinni rozwijać się pracownicy.

Ja w sobie widzę osobę nr1 z pewną dozą niepewności 3 :p, taki już jestem, jakby to powiedzieć odpowiedzialny i w sumie lubię mówić wprost, że są rzeczy na których się znam, z niektórymi miałem mała styczność, więc nie będę ściemniał, że jestem najlepszy bo nie jestem. A dobrze wiem, że skoro w miarę krótkim czasie mogłem się nauczyć pewnych rzeczy to będę w stanie w podobnym czasie nauczyć się tego co pracodawca może ode mnie wymagać i z czym będę miał do czynienie. Więc powiedziałbym, że moja pewność się jest odpowiedzialna.

Ponieważ jestem pewien, że mogę w krótkim okresie czasu nauczyć się tego co mi będzie potrzebne.

A jak się wie, że jest się dobrym w tym co się robi, to trzeba być odważnym. Pracodawca potrzebuje Ciebie tak samo jak Ty potrzebujesz go. Macie sobie oboje dawać korzyści. Na tym polega współpraca:)

Ale jak wiadomo pierwsze wrażenie robi się tylko raz, więc trzeba wyważyć odwagę z pokorą;)